من مجتبی ابراهیمی دو سه سالی هست که  خلبان پارا گلایدر هستم  خاطره ای رو ازتجربه پرواز براتون تعریف می کنم که دیدگاه خداشناسی من رو بسیار دگزگون کرد  حمعه بود و من که تازه پروازهای بلند و ترمیک رو تجربه می کردم با استفاده از شرایط فوق العاده خوب پروازی  اماده تیک اف شدم  و به اشاره دوستان با نام خدا و به امید او با اعتماد بنفس پرواز کردم به سرغت ارتفاع  زیادی گرفتم  تشخیص ادمها و اتومبیل ها دیگه مشکل شده بود شور و هیجان زیادی داشتم و در حال چرخش در یک ترمال  و سرشار ار لذت پرواز که ناگاه نگاهم به نگاه  عقاب بسیار بزرگی که در حدود ۵۰ متری زیر پای من در حال پرواز و چزخش بو د گره خورد لحظه عجیبی بود من به لطف و حکمت خدا می اندیشدم و اینکه چگونه اسمان و زمین را به تسخیر انسان در می اورد و پرنده ای که سلطان بلندپزواز اسمان است اکنون مغلوب من بتده حقیر خود گردانیده است پرواز و عشق به ان را قرب به خالق هستی یافتم و از این نعمتی که به ما  غطا نموده شب و روز شکر گزارم تا لحظه ای که به سوی اوپرواز کنم  یا حق